กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322 ยากสุด ๆ หลี่เฉินเตรียมขึ้นไป แต่กลับลนลานเพราะไม่รู้จริง ๆ ว่าจะขึ้นไปอย่างไร
ซาอี้: “ตาเฒ่าหลีเป็นอะไรไป?”
ไช่สวีคุน: “เธอเบาเกินไป ยืนไม่อยู่”
หลี่เฉินลองหยั่งเชิงตรงขอบเวทีประลองอย่างระแวดระวัง
หลี่เฉิน: “ว้าว นี่มัน…”
หลี่เฉินยื่นขาข้างหนึ่งออกไปก่อน ลองหยั่งเชิงไปมาทั้งสองฝั่ง ผลคือ…