กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302 เป่าผม
ไช่สวีคุนหมุนตัวมาเปิดประตูอย่างเกียจคร้าน ในใจคิดว่าเวลานี้คงไม่มีใครมาแล้ว เลยไม่ได้เปิดไฟ เดินตรงไปเปิดประตูทันที
ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือโฉมงามผู้มีใบหน้าสวยสะกดใจอย่างยิ่งแม้ไม่ได้แต่งแต้มเครื่องสำอาง เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นเธอ…