กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 ซูจิงผู้เข้าใจเหตุผล: “ฉันออกไปรับโทรศัพท์ข้างนอกก่อน เธอพักผ่อนสักหน่อย”
ซูจิงรับสายแล้ว แต่ยังไม่ทันพูดอะไร เสียงกวน ๆ จากปลายสายก็ดังขึ้น
เฉินอี้หมิง: “เสี่ยวซูซู คิดถึงฉันไหม?”
เจ้าตัวน่ารำคาญนี่รู้เบอร์ฉันได้ยังไง?
ซูจิง: “นายป่วยหนักหรือไง?”
แต่ซูจิงไม่ได้โกรธ กลับโล่งใจที่เขาไม่เป็นอะไร ยังมีแรงพูดเล่นอยู่…