กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 ฉันจะรอคุณ
ไช่สวีคุน: “ไม่มีเวลาคิดแล้ว พี่ชูจิง พาซืออินไปหมอบที่เบาะหลัง เฉินอี้หมิง เดี๋ยวเปิดประตูแง้มแค่นิดเดียว แบบนี้น่าจะไม่มีใครเห็น คุณคนขับ เดี๋ยวพวกคุณออกไปเลย อย่าจอดแช่อยู่”
ไช่สวีคุนจัดการทุกอย่างอย่างสุขุมเยือกเย็น