กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 326 วันนี้ผู้มีวาสนามารวมตัวกันจากทั่วสารทิศ แหวกความโกลาหลเผยหงเมิ่ง!
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน
ขนตาของจางหมิงหยวนขยับเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
สิ่งแรกที่เห็นคือแสงสีขาวนวล ใบหน้าของซูจิ้นเสวี่ยอยู่ตรงหน้าเขา
ผมยาวสีขาวราวหิมะทิ้งตัวลงข้างแก้มเขา ดวงตาสีแดงคู่นั้นที่คุ้นเคยเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความห่วงใย
จางหมิงหยวนชะงักไปนิดหนึ่ง มุมปากก็ยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
เขาเลยซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดนาง
ถึงตอนนี้จะเป็นแค่ร่างที่เกิดจากวิญญาณแท้ แต่เพราะอาศัยต้นกำเนิดหุนหยวนของเขา สัมผัสต่าง ๆ จึงชัดเจนไม่ต่างกันเลย
“ฮูหยิน ข้าคิดถึงเจ้ามาก...ฮี่ ๆ...”
จอมเซียนจางที่เพิ่งสังหารศัตรูตัวฉกาจไป เมื่อครู่กลับทำเสียงออดอ้อนเหมือนเด็กชาย น้ำเสียงอู้อี้อ้อยอิ่ง