กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 มีดสุดท้าย ต้องเป็นเจ้าเท่านั้น
“ปล่อยนางนะ!!”
หวงเส้าเจี๋ยตาแดงก่ำ พุ่งเข้าหาเจ้าแห่งความเป็นอมตะเหมือนคนบ้า
แต่เจ้าแห่งความเป็นอมตะที่รวมสิบมรรคเป็นหนึ่งแล้ว ไม่เปิดช่องให้เขาเข้าใกล้เลยแม้แต่น้อย
เจ้าแห่งความเป็นอมตะสะบัดมือเบา ๆ ลมกังแห่งความโกลาหลปนกับกำแพงห้าธาตุก็ระเบิดออกกลางห้วงว่าง
แรงมหาศาลนั้นกลายเป็นหุบเหวขวางอยู่ตรงหน้าหวงเส้าเจี๋ย ผลักเขาออกไปไกลหลายหมื่นจ้าง
พอทำเสร็จ เจ้าแห่งความเป็นอมตะก็ไม่แม้แต่จะชายตามองหวงเส้าเจี๋ยสักนิด
เขาหันศีรษะขาวซีดเหมือนกระดูกกลับมา สายตาทะลุห้วงว่างที่แตกเป็นชั้น ๆ ไปหยุดที่ตัวจางหมิงหยวนซึ่งอยู่ไกลออกไป
“นี่แหละ คือบทลงโทษสำหรับพวกเจ้า”
เสียงเย็นชาโหดเหี้ยมดังก้องไปทั่วดินแดนกุยอู๋