เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 300 แม่ทัพอวี่เตะบิน
หลังจากร้องไห้โฮอยู่พักใหญ่ ในที่สุดผู้อาวุโสหยวนหงก็หยุดร้องไห้
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งขรึมสง่างามขึ้นมาทันที
ดวงตาขุ่นมัวแต่กลับเปล่งประกายเจิดจ้าของเขากวาดมองใบหน้าทุกคนทีละคน
“มิน่าล่ะ! ข้าก็สงสัยอยู่ว่าเหตุใดจึงมีจิตสำนึกสายหนึ่งคอยชักนำข้ามาที่นี่อยู่ลึกๆ ที่แท้ก็เป็นพี่ชายผู้มีชะตากรรมแสนรันทดของข้านี่เอง!”
พูดจบ เขาก็ถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนเงยหน้ามองห้วงว่าง
“เมื่อครู่นี้เอง ข้าได้มองเห็นเหตุและผลทั้งหมดของที่นี่อย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว! ความปรารถนาที่ยังทำไม่สำเร็จของพี่ชาย ต่อจากนี้ข้าจะสานต่อเอง! จะช่วยจักรวาลหงเมิ่งใช่ไหม? นับข้าเข้าไปด้วยคน!”
ภายในถ้ำมิติพลันเงียบสนิท
จางหมิงหยวนมองตาแก่ตรงหน้า มุมตากระตุกอย่างแรงสองครั้ง
“นับเจ้าเข้าไปด้วยคน? แล้วเจ้าทำอะไรได้บ้าง?”