กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 เมื่อพบหมิงหยวน ใจก็มีแต่หนิงเยียน
“ก็มองด้วยตาสิ” เสิ่นหนิงเยียนตอบคำถามนั้นแบบนี้
จางหมิงหยวนถึงกับชะงัก นี่เสิ่นหนิงเยียนกลายเป็นคนขี้แกล้งตั้งแต่เมื่อไหร่? เขาไม่คิดเลยว่าจะเป็นแบบนี้
“ไม่เหมือนคำพูดที่ควรเป็นของเจ้าเลยนะ”
“เรียนมาจากพวกเจ้านั่นแหละ”
“เอาเถอะ น่าสนใจดี งั้นขอถามใหม่ แล้วตอนนี้เจ้าคิดยังไงกับข้า?”
เสิ่นหนิงเยียนไม่ได้ตอบทันที
นางเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้ามองท้องฟ้าอันกว้างใหญ่
ไอม่วงหงเมิ่งที่ทอดลงมามีสีเดียวกับแววตาของนาง แต่ฟ้ามืดดำ แววตาของนางก็ดูมืดหม่นเช่นกัน
“พี่หมิงหยวน…ข้าคงเรียกท่านแบบนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว เพราะถึงอย่างไรท่านก็ไม่ชอบอยู่ดี”