เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ศิษย์ทั้งสองกลายเป็นส่วนหนึ่งในเกมเล่นสนุกของสองอาจารย์
ไป๋เหยาจ้องเขม็ง กระบี่ชื่อเสียในมือกลายเป็นลำแสงสีแดงคมกริบ แทงพุ่งออกไป
แต่เมื่อเจอการโจมตีที่รวดเร็วรุนแรงนี้ ซูจิ้นเสวี่ยกลับรับมือด้วยกระบี่ไม้ที่ดึงเข้ามาในมือง่าย ๆ เพียงเล่มเดียว โดยไม่ใช้พลังเวทเลยแม้แต่น้อย
นางเคลื่อนไหวพลิ้วไหวราวกับเซียน ชุดแดงสะบัดดังพรึ่บ ๆ ท่ามกลางลมกรรโชก ดูราวกับหิมะที่โปรยปราย ทั้งเบาหวิวและเลื่อนลอย แต่กลับอยู่ทุกหนแห่ง
ไม่ว่ากระบวนท่ากระบี่ของไป๋เหยาจะพลิกแพลงแค่ไหน กระบี่ไม้ที่ดูเปราะบางเล่มนั้นก็ปัดป้องได้อย่างง่ายดายทุกครั้ง นางจึงโจมตีไม่โดนท่านอาจารย์เลยแม้แต่นิดเดียว
“ใจร้อนเกินไป”
เสียงเย็น ๆ ของซูจิ้นเสวี่ยดังขึ้นท่ามกลางเสียงกระบี่ นางรับมือการโจมตีอย่างสบาย ๆ พร้อมกับสอนไปด้วย