เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 จักรพรรดิโอสถผู้ต่อต้านสุดชีวิต พอได้ยินชื่อซูจิ้นเสวี่ยก็ยอมแพ้
จงโจว เขาเสวียนเฮ่อ
ที่นี่มีหมอกเมฆลอยอ้อยอิ่งอยู่ตลอดทั้งปี ฝูงกระเรียนเซียนบินว่อนเต็มฟ้า กลิ่นโอสถเข้มข้นหอมชื่นใจลอยอบอวลไปทั่วอากาศ ที่แห่งนี้คือสถานที่บำเพ็ญของผู้ทรงพลังระดับจุดสูงสุดของขั้นมหายานแห่งโลกเสวียนหลิง จักรพรรดิโอสถอู๋เฉิน
แสงกระบี่พุ่งทะลุชั้นเมฆ จางหมิงหยวนลงมายืนอย่างมั่นคงหน้าตำหนักใหญ่บนยอดเขาหลักของเขาเสวียนเฮ่อ
ภายในตำหนัก อู๋เฉินสวมชุดนักพรตสีขาวสะอาดไร้ฝุ่นผง กำลังนั่งตัวตรงอยู่หน้าเตาหลอมโอสถ
ท่าทางของเขาดูสง่างาม บนใบหน้ามีรอยยิ้มอ่อนโยนดุจหยกอบอุ่น รอบตัวแผ่กลิ่นอายเซียนที่เหนือโลกีย์ออกมาเอง
พอเห็นจางหมิงหยวนเดินเข้ามา แววตาของอู๋เฉินก็มีอารมณ์ซับซ้อนวาบผ่าน
แต่ภายนอกเขายังคงดูสง่างามไร้ที่ติ ลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า
“จอมเซียนจางมาเยือนถึงที่ ข้าต้อนรับไม่ทัน ต้องขออภัยด้วย”