กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ไหนบอกว่าไม่เอา แล้วทำไมถึงเป็นฝ่ายรุกเสียเองล่ะ?
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังวนอยู่ในหัว จางหมิงหยวนที่กำลังคร่อมซูจิ้นเสวี่ยอยู่ชะงักไปนิดหนึ่ง
ซูจิ้นเสวี่ยฉวยโอกาสยื่นมือขาวเนียนไปยันหน้าอกแน่นของจางหมิงหยวนไว้
ดวงตาสีแดงคู่นั้นมีทั้งความลนลานและความเขินอาย
“ข้าไม่สู้กับเจ้าสามหมื่นยกหรอก...แบบนั้น...แบบนั้นเหนื่อยตายพอดี”
พอเห็นภรรยาเขินจนดูน่ารักขนาดนี้ จางหมิงหยวนก็อดยกมุมปากไม่ได้ เขาขยับเข้าไปข้างใบหูขาวใสของนาง แล้วพูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์
“ถ้าเดี๋ยวภรรยาข้าไม่ไหว ก็นอนเฉย ๆ ไม่ต้องขยับ สามีคนนี้จะจัดการให้เองตั้งแต่ต้นจนจบ หึ ๆ ๆ...”
“แบบนั้นก็ไม่ได้!”
ซูจิ้นเสวี่ยอายจนสีชมพูลามไปถึงลำคอ นางถลึงตามองเขาอย่างขัดใจ