กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 พี่ชายขา ข้าวข้าว หิวแล้ว~
เสียงตะโกนของจางหมิงหยวนดังก้องอยู่ในห้วงอากาศเหนือท้องฟ้า
เบื้องล่าง
ฉู่จิงหงยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนกับไป๋เหยา เขาเงยหน้ามอง มุมปากกระตุกนิด ๆ
“สมกับเป็นท่านอาจารย์จริง ๆ คาดเดาไม่ได้สุด ๆ”
จากนั้นเขาก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้กะทันหัน!
“ไม่สิ!”
“คำว่า ‘ข้าโคตรเจ๋ง’ ของท่านอาจารย์ ต้องเป็นวาจาสัจโบราณจากยุคบรรพกาลที่สาบสูญไปนานแล้วแน่ ๆ”
“ท่านอาจารย์ไม่มีทางพูดส่งเดชแน่นอน!”
เขาตบหน้าตัวเองฉาดหนึ่ง