กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 หิมะต้นวสันต์ที่ละลาย
เสียงนั้นดังแผ่วเบาข้างหู ราวกับเสียงกระซิบเล่านิทานข้างเตียงในวันวาน
จางหมิงหยวนสะดุ้งวาบ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
ในความเลือนราง เขารู้สึกเหมือนตัวเองตกลงไปในที่นุ่มนิ่มแห่งหนึ่ง ที่ตรงนั้นหอมมาก
ถึงจะเย็น แต่กลับทำให้เขารู้สึกอาลัยอาวรณ์จนไม่อยากจากไป
เสียงแตกร้าวราวกับน้ำแข็งแตกนับไม่ถ้วนดังขึ้นในโลกของเขา
พอลืมตาขึ้น เขาก็พบว่าตัวเองมาอยู่เหนือยอดตำหนักหมื่นหิมะสูงหมื่นจั้งแล้ว
ซูจิ้นเสวี่ยกำลังประคองไหล่เขา ดวงตาสีแดงชาดจับจ้องเขาอย่างเป็นห่วง
เมื่อครู่...เขาคิดจะฟันสวรรค์ทิ้งใช่ไหม
ใช่!