กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 เซียนหญิงซูจิ้นเสวี่ย “เพี้ยน” ไปแล้ว!
“ท่านจอมเซียน! ต้องให้ความเป็นธรรมกับพวกเราด้วยนะขอรับ!”
นกยักษ์ที่มีเปลวไฟสีแดงลุกท่วมตัวทิ้งตัวคุกเข่ากลางท้องพระโรง ร้องไห้จนน้ำมูกน้ำตาไหลเต็มหน้า
“ประมุขจางฉวยโอกาสตอนพวกเราทำความสะอาด ขโมยลูกของข้าไปจนหมดเลยขอรับ!”
พอนกยักษ์เปิดประเด็น เหล่าปีศาจใหญ่ที่คุกเข่าเรียงกันอยู่ด้านหลังก็พากันเดือดดาลทันที
คางคกมารกลืนฟ้าตัวหนึ่งร้องว่า “ลูกของข้าก็หายไปเหมือนกัน!”
งูทมิฬเก้าแดนยมโลกตัวหนึ่งเสริมว่า “แม้แต่รังของข้า ไข่สักฟองก็ไม่เหลือ!”
...
ซูหลีกลายร่างเป็นมนุษย์ สวมชุดขาว ยืนเท้าเอวอยู่หน้าสุด เชิดคางสูงลิ่ว
ดวงตาจิ้งจอกของนางเต็มไปด้วยความสะใจ นางชี้หน้าจางหมิงหยวนแล้วฟ้องเสียงดัง