กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 “ข้า อยู่ขั้นมหายาน อ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง”
“เอะอะอะไรกัน”
พอเสียงนั้นดังขึ้น เหล่าอสูรใหญ่ที่ยังกลิ้งอยู่บนพื้นหิมะก็แข็งค้างทันที แม้แต่เสียงร้องโหยหวนยังต้องกลืนกลับลงคอ ร่างใหญ่โตของพวกมันสั่นงก ๆ ราวกับเจอสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลก
รอยยิ้มยียวนบนหน้าจางหมิงหยวนก็ค้างไปด้วย
‘ซวยแล้ว’
เขายืดหลังตรงโดยไม่รู้ตัว เตรียมรับพายุที่กำลังจะถาโถมเข้าใส่
‘เจ้าจิ้งจอกโง่นี่เรียกผู้ปกครองมาเร็วเกินไปแล้ว! ข้ายังพูดอวดเก่งไม่ทันจบเลย!’
ห้วงว่างกระเพื่อมเป็นระลอกเบา ๆ
หญิงชุดแดงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ เท้าเปล่าทั้งสองข้างไม่ได้สวมอะไร
นางลอยนิ่งอยู่ตรงนั้น ชุดแดงเป็นสีสันเพียงหนึ่งเดียวท่ามกลางฟ้าดินอันขาวซีด แดงยิ่งกว่าเปลวไฟ สดยิ่งกว่าแดดจ้า