เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 โธ่เว้ย ใครให้เจ้าแปล “ฟันหิมะ” แบบนี้?
บนแท่นเด็ดดาวเงียบกริบ ราวกับแม้แต่เวลาก็ยังถูกแช่แข็งไปด้วย
จางหมิงหยวนรู้สึกเหมือนจิตวิญญาณของตัวเองหลุดออกจากร่างไปในวินาทีนั้น
'จบแล้ว'
'จบเห่หมดแล้ว'
เขาไม่ได้จะตายเพราะความโกรธของซูจิ้นเสวี่ยที่เพิ่งบรรลุมรรคเป็นเซียน แต่จะตายเพราะปากเสีย ๆ ของศิษย์เนรคุณที่เขาเลี้ยงมากับมือ!
การตายทางสังคมเป็นการลงโทษที่น่ากลัวยิ่งกว่าจิตวิญญาณแตกดับเสียอีก
เขาถึงกับรู้สึกได้ว่ามือที่จับหลังคอเขาอยู่แข็งค้างไปทันที หลังฉู่จิงหงตะโกนคำว่า “ท่านอาจารย์แม่” ออกมาที่ฟังแล้วชวนตกตะลึง
จางหมิงหยวนฝืนหมุนคอที่แทบจะขาดของตัวเองทีละนิดอย่างยากลำบาก แล้วเหลือบมองปฏิกิริยาของซูจิ้นเสวี่ยจากหางตา
ไม่มีความโกรธรุนแรงอย่างที่คิดไว้ และไม่มีจิตสังหารที่พร้อมจะฉีกท้องฟ้าเป็นชิ้น ๆ