เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 อุลกับอุลเทียร์
ท้องฟ้าเริ่มสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ...
เมื่อดวงตะวันแผดเผาลอยเด่นอยู่เหนือศีรษะของทุกคน แสงแดดอบอุ่นสาดส่องลงมายังร่างของอีเหวิน มาคาลอฟ อุล และคนอื่นๆ ท่ามกลางเสียงฝีเท้าสะเทือนเลื่อนลั่นที่ชวนให้ระแวดระวัง เหล่าทหารสวมชุดเกราะต่างพากันวิ่งตรงเข้ามายังเมือง...
“อีเหวิน แย่แล้ว!”
มาคาลอฟมองดูธงตราสัญลักษณ์ของสภาเวทมนตร์ที่เหล่าทหารชูขึ้นสูงพลางขมวดคิ้วแน่น
“สภาเวทมนตร์งั้นเหรอ? ดูท่าคงต้องเผ่นแล้วสิ...!”
อีเหวินเองก็สังเกตเห็นทหารของสภาเวทมนตร์เช่นกัน คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน
ความจริงช่วงที่เขาเดินทางอยู่บนทุ่งน้ำแข็ง เขาโดนสภาเวทมนตร์เตือนไปตั้งหลายรอบ แม้เขาจะอธิบายให้คนพวกนี้ฟังแล้วว่าที่โยนอุกกาบาตลงตรงชายแดนเมืองก็เพื่อสกัดคลื่นสัตว์อสูร ทว่าคนพวกนี้กลับไม่ยอมฟังกันเลยสักนิด...
“มาถึงขั้นนี้แล้ว คงต้องใช้ท่านั้นแล้วสินะ?”