เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 ตอนที่ 32 โบโรเบรธ!
"อ้าว! ยอดเขาหายไปอีกยอดแล้วเหรอเนี่ย?!"
"แปลกจัง ทำไมฉันต้องใช้คำว่าอีกแล้วด้วยนะ? เหมือนเมื่อกี้เพิ่งจะมีภูเขาโดนทำลายไปลูกหนึ่ง..."
"ตัวเมืองก็แทบไม่เหลืออะไรแล้ว แต่ยังไงก็ยังพอมีเหลืออยู่บ้างล่ะน่า..."
"ฮ่าๆ แบบนี้ก็ดีถมไปแล้ว พวกเราเอาชีวิตรอดจากการจู่โจมของเดลิโอล่ามาได้เชียวนะ"
"ขอบคุณท่านจอมเวท..."
ชาวเมืองนับไม่ถ้วนที่ยืนอยู่บนเส้นทางมุ่งหน้าสู่เมืองอื่นซึ่งอยู่ไกลออกไป พลางมองดูภูเขาสูงที่กำลังลุกไหม้อยู่ลิบๆ ต่างพากันบ่นอุบ คุยสัพเพเหระ บ้างก็สวดภาวนา หรือไม่ก็กล่าวขอบคุณ
ในเวลาเดียวกัน หลังจากอีเหวินแน่ใจว่าเดลิโอล่าถูกกำจัดแล้ว เขาก็ร่อนลงมาตรงหน้าอุล ลิออน และเกรย์อย่างแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า "ภารกิจเสร็จสิ้น!"
"เด็กงั้นเหรอ?!"
เมื่ออีเหวินลงมาหยุดอยู่ตรงหน้าทุกคน...