กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้จะเป็นประโยคคำถาม แต่น้ำเสียงกลับเป็นเชิงบอกเล่า
ภายใต้สายตาค้นหาคำตอบของลู่หวย หลินจือชิงก็ส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่รู้”
สิ่งที่นางพูดเป็นความจริง
ครู่ต่อมา ด้านนอกเรือนก็พลันมีเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นระลอกหนึ่ง
“อยู่ดี ๆ เรียกพวกเรามาทำไมกัน แล้วใครจะไปต้มยาเคี่ยวยาให้คุณหนูล่ะ”
“นี่เป็นเรือนของพวกเราแท้ ๆ คุณหนูล้มป่วยลง คนอื่นกลับมาอวดเบ่งบารมีเสียอย่างนั้น”
“งานในมือข้ายังทำไม่เสร็จเลย ยังต้องเสียเวลาอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหนกัน”
......
ขณะที่ทุกคนกำลังวิจารณ์กันไปต่าง ๆ นานา มู่เสิ่นก็ก้าวมาหยุดยืนด้านหลังหลินจือชิง แล้วเอ่ยแนะนำสถานะของคนเหล่านี้ด้วยเสียงแผ่วเบา