บทที่ 332 ข้าโจวยวิ๋น ไม่เคยทอดทิ้งคนของตนเอง!

บทที่ 332 ข้าโจวยวิ๋น ไม่เคยทอดทิ้งคนของตนเอง!

"ตึง!!!!"

จักรพรรดิเซียนชื่อเหยียนก้าวเท้าออกมาหนึ่งก้าว มิติความว่างเปล่าพลันสั่นสะเทือน ลาวาเดือดพล่านม้วนตลบ!!!!

เขามองลงมาจากที่สูง สายตาราวกับมองดูแมลงสองตัวที่กำลังพัวพันกัน โดยหยุดอยู่ที่เรือนร่างอันงดงามน่าเวทนาที่เผยให้เห็นวับๆ แวมๆ ใต้ชุดคลุมจักรพรรดิที่ขาดวิ่นของจักรพรรดินีโจวเยว่อยู่ชั่วครู่ ความเร่าร้อนและความปรารถนาที่จะครอบครองในแววตาแทบจะกลั่นตัวเป็นรูปธรรม

ก่อนจะเบนไปยังโจวยวิ๋นที่กำลังดิ้นรนจะลุกขึ้นในหลุมลึก ความเร่าร้อนนั้นถูกแทนที่ด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบและความดูแคลนในทันที

"สตรีที่ข้าจักรพรรดิเซียนชื่อเหยียนหมายตา เจ้าก็คู่ควรแตะต้องด้วยหรือ?!!!"

สุรเสียงดังกึกก้อง แฝงไว้ด้วยบารมีอันไร้ผู้เทียบเทียมของจักรพรรดิเซียนและโทสะอันขุ่นเคืองที่ถูกลบหลู่!!

พลังชีวิตอันทรหดของโจวยวิ๋นและความผูกพันลึกซึ้งที่มองไม่เห็นระหว่างเขากับจักรพรรดินี ทำให้เขารู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง

มดปลวกพรรค์นี้ สมควรบดขยี้ให้ตายในทันที จะได้ไม่มาทำให้ระคายสายตาของเขา!!

"แค่ก... แค่กๆ..."