บทที่ 330: เจ้าไฉนจึงโง่งมเยี่ยงนี้?

บทที่ 330: เจ้าไฉนจึงโง่งมเยี่ยงนี้?

เหนือฟากฟ้าของแดนต้องห้ามชั่วนิรันดร์ ฝ่ามือเพลิงยักษ์ที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง แฝงไว้ด้วยเจตจำนงอันไร้ผู้ต่อต้านและพลังแผดเผาโลกาของจักรพรรดิเซียน บัดนี้ได้กดทับลงมาอย่างช้าๆ แล้ว!!!

ห้วงมิติทลายดับสูญเป็นแถบกว้าง สรรพสิ่งต่างคร่ำครวญ กฎเกณฑ์แห่งมรรคาปริแตกสะบั้นลงราวกับเส้นด้ายอันเปราะบาง!!!

จักรพรรดินีโจวเยว่เพิ่งจะเงยหน้าขึ้น ก็ได้เห็นภาพอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ใบหน้าของนางพลันซีดเผือดจนน่ากลัว!

ต้องเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวปานใดกัน จึงจะสามารถระเบิดการโจมตีที่น่าหวาดหวั่นถึงเพียงนี้ออกมาได้?

ในความรู้สึกของนาง ทั่วทั้งฟ้าดินคล้ายกับไม่อาจทานทนต่อพลังนี้ได้อีกต่อไปและกำลังส่งเสียงคร่ำครวญออกมา!!

สิ้นหวัง!

ในช่วงเวลาคับขัน จักรพรรดินีไม่อาจคิดคำนึงถึงสิ่งใดได้อีกต่อไป!!

"ตูม!!"

ในชั่วพริบตา ปราณฉางเซิงอันเชี่ยวกรากภายในร่างของนางก็ระเบิดพลุ่งออกมา แสงบริสุทธิ์ฉางเซิงรอบกายกะพริบไหวอย่างรุนแรง ประกายแสงอันเลือนรางแต่เหนียวแน่นพยายามต้านทานแรงกดดันแห่งการทำลายล้างนี้เอาไว้!!!