บทที่ 299: หรือว่าพวกเรามีคนมากถึงเพียงนี้ยังจะต้องกลัวพวกเขาอีกหรือ?

บทที่ 299: หรือว่าพวกเรามีคนมากถึงเพียงนี้ยังจะต้องกลัวพวกเขาอีกหรือ?

แดนตงเต้า ประตูเขาสำนักเทียนเต้า

นับแต่เทพกระบี่อันดับหนึ่งใต้หล้าเหลิ่งชิงเฟิงดับสูญอย่างลึกลับในแดนลับหวงเฉวียน ซ้ำยังประจวบเหมาะกับที่ราชวงศ์เซียนต้าโจวผงาดขึ้นมาอย่างเกรียงไกร แผ่แรงกดดันสะกดข่มทั่วทั้งจักรวาล สำนักยักษ์ใหญ่ในอดีตแห่งนี้ก็ประดุจสูญเสียกระดูกสันหลัง ตกอยู่ใต้หมอกเมฆแห่งความเสื่อมถอยและความตื่นตระหนกขวัญผวาตลอดทั้งวันทั้งคืน

ศิษย์ในสำนักเดินก้มหน้าก้มตาอย่างรีบร้อน ไร้ซึ่งความทะนงตนในอดีตโดยสิ้นเชิง แม้กระทั่งตำหนักใหญ่ของสำนักที่ลอยเด่นอยู่เหนือยอดเขาเสียดฟ้า เดิมทีเคยเปล่งแสงเซียนเจิดจ้าหมื่นวา บัดนี้ก็ดูหม่นหมองไร้ประกาย

วันนี้ ดูเหมือนจะมิได้แตกต่างไปจากวันวาน