บทที่ 253: ยามนี้เจ้าเป็นห่วงตัวเองก่อนจะดีกว่า!

บทที่ 253: ยามนี้เจ้าเป็นห่วงตัวเองก่อนจะดีกว่า!

จากนั้น หยวนสื่อเทียนจุนจึงพยักหน้าเล็กน้อย ดอกบัวดำรอบกายหมุนวน หอบพาเอาโจวยวิ๋นและผู้คนแห่งราชวงศ์เซียนต้าโจวแปรเปลี่ยนเป็นประกายแสงสีดำที่ดับสูญทุกสรรพสิ่ง ฉีกกระชากการผนึกมิติที่เหล่ามหาจักรพรรดิร่วมมือกันวางไว้ออกในพริบตา แล้วเลือนหายไปในห้วงลึกของห้วงดาราอันเวิ้งว้าง

ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่มีผู้ใดกล้าลงมือขัดขวางแม้แต่คนเดียว!

กระทั่งไม่มีผู้ใดกล้าใช้สัมผัสเทวะไล่ตามรอยด้วยซ้ำ!

จวบจนกระทั่งกลิ่นอายของนักพรตชุดดำที่ชวนให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกนั้นจางหายไปจนหมดสิ้นอยู่นาน บนลานกว้างอันเงียบสงัดดุจป่าช้าแห่งนี้ จึงค่อยๆ มีเสียงหอบหายใจด้วยความโล่งอก ทว่ายังคงเปี่ยมไปด้วยความหวาดผวาดังขึ้นตามมาอย่างต่อเนื่อง

เหล่ามหาจักรพรรดิต่างสบตากัน ทุกคนต่างมองเห็นความตระหนกขวัญผวาและสีหน้าอันย่ำแย่ในแววตาของอีกฝ่าย

ณ ที่เดิม หลงเหลือไว้เพียงความพังพินาศย่อยยับและความเงียบงันอันไร้สรรพเสียง!!

รวมถึงกลิ่นอายแห่งความว่างเปล่าสายหนึ่งที่หลงเหลืออยู่หลังจากบรรพชนเกาะเทพสมุทรดับสูญไปอย่างสิ้นเชิง เป็นหลักฐานยืนยันว่าภาพเหตุการณ์อันเหลือเชื่อเมื่อครู่มิใช่ภาพลวงตา