บทที่ 242: เหลยอู๋จี๋ ดับสูญ!!

บทที่ 242: เหลยอู๋จี๋ ดับสูญ!!

"ตูม!!"

"ตูม!!"

เพียงชั่วพริบตาเดียว หลงอ้าวเทียนก็ลงมือสังหารขั้นมหาจักรพรรดิเก้าหมุนไปถึงสามท่านในทันที!!!

"ฆ่า!!"

มหาจักรพรรดิทั้งเจ็ดท่านที่เหลือขอบตากลายเป็นสีแดงก่ำทันที ไร้ซึ่งความหวาดกลัว ไร้ซึ่งการถอยร่น แต่ละคนล้วนระเบิดการโจมตีอันทรงพลังที่สุดของตนเองออกมา เผาผลาญพลังชีวิต ยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่าง เพียงเพื่อถ่วงเวลาหนีให้ผู้เป็นนายเหนือหัวของตนเพิ่มอีกสองสามวินาทีเท่านั้น

ขอเพียงยื้อเวลาไว้ได้เพิ่มขึ้นแม้อึดใจเดียว การเสียสละของพวกเขาก็ทรงเกียรติ! และคุ้มค่ายิ่งแล้ว!

"ไป!!!"

ดวงตาสองข้างของเหลยอู๋จี๋แดงก่ำ สายอสนีบาตปะทุระเบิด เขารู้ดีว่ายามนี้มิใช่เวลาที่จะมาโศกเศร้า จึงพาโจวยวิ๋นทะยานหนีไป

"ดิ้นรนเข้าไปสิ! หนีไปเสีย! ฮ่าๆๆๆ! เปิ่นจั้วชอบดูพวกมดปลวกเยี่ยงพวกเจ้าดิ้นรน ไร้หนทางต่อกร และสิ้นหวังเป็นที่สุด!"