บทที่ 206 การทำดีต่อผู้ใด จำต้องมีเหตุผลด้วยรึ?

บทที่ 206 การทำดีต่อผู้ใด จำต้องมีเหตุผลด้วยรึ?

สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่ภาพบนป้ายหลุมศพ วังวนอันลึกล้ำนั้นคล้ายดั่งจะดูดกลืนดวงหน้าอันเย็นเยียบเข้าไป สุรเสียงลอยละล่องแผ่วเบาราวกับลอยมาจากอีกห้วงกาลเวลา

"เคยยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดแห่งยุคสมัยเคียงคู่กับข้า... นางเป็นยอดคนผู้เก่งกาจเลิศล้ำอย่างยิ่ง แม้ถือกำเนิดเป็นเพียงสตรีตัวเล็กๆ ทว่าพลังการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวในช่วงรุ่งโรจน์ถึงขีดสุดนั้น ยามเทียบกับตาแก่อย่างข้าแล้วยังเหนือล้ำกว่าอยู่เล็กน้อยเสียด้วยซ้ำ!"

"ท่านเป็นถึงขั้นมหาจักรพรรดิเก้าหมุนแล้วมิใช่รึ?" โจวยวิ๋นเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "ยิ่งไปกว่านั้น ในบรรดาผู้คนในขอบเขตเดียวกัน ท่านมหาจักรพรรดิหวงเฉวียนก็นับเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้าอย่างแท้จริง พลังของอีกฝ่ายยังเหนือกว่าท่านอีก หรือว่านางจะทะลวงผ่านขั้นมหาจักรพรรดิไปแล้ว?"