บทที่ 185 โผล่มาทีละคน? ไฉนจึงมีแต่พวกตัวประหลาดเต็มไปหมด?

บทที่ 185 โผล่มาทีละคน? ไฉนจึงมีแต่พวกตัวประหลาดเต็มไปหมด?

คิ้วขมวดเข้าหากันเพียงแผ่วเบายิ่ง จากนั้นในส่วนลึกของม่านตาสีทองทรงตั้งอันเย็นชาคู่นั้น พลันลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงที่ยากจะสังเกตเห็น ซึ่งเรียกว่า "ความยินดีเมื่อพบคู่ต่อสู้ที่คู่ควร"!

ราวกับสัตว์ร้ายดึกดำบรรพ์ที่หลับใหล ในที่สุดก็ได้พบเหยื่อที่คู่ควรแก่การต่อสู้!

"ยุคสมัยนี้... ได้ให้กำเนิดตัวตนที่น่าทึ่งขึ้นมาจริงๆ!"

หลงกงอดไม่ได้ที่จะพึมพำในใจ

สัญชาตญาณของเขา แม่นยำเสมอมา!!

ในอีกทิศทางหนึ่ง

"วึ้ง!"

มิติกระเพื่อมไหวไร้สุ้มเสียงประดุจระลอกคลื่นน้ำ ร่างหนึ่งคล้าย "ผุด" ออกมาจากความว่างเปล่าโดยตรง ปรากฏกายขึ้นอย่างเงียบงันบนยอดเสาหินลาวาที่ถูกแช่แข็งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหลงกง

การปรากฏตัวของเขาไม่ก่อให้เกิดสายลมแม้เพียงริ้วเดียว ราวกับว่าเขาควรจะยืนอยู่ตรงนั้นแต่แรกแล้ว