กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 164: เผ่าปีศาจจุติ
ณ ทางเข้าแดนลับหวงเฉวียน
คลื่นความโกลาหลและความสั่นสะเทือนขวัญยังมิทันสงบลง
ยอดฝีมือนับแสนนับล้านคนแห่งแดนดาราไป๋ไห่ก็เปรียบประดุจกระแสน้ำป่าแตกทะลัก พกพาจิตสังหารอันเย็นเยียบและความละโมบต่อมรดก แย่งชิงกันหลั่งไหลเข้าสู่ประตูสัมฤทธิ์บานยักษ์ที่เพิ่งกลืนกินหลิวก้วนอีและหลงกงเข้าไป
เงาร่างอันแน่นขนัดที่แผ่กลิ่นอายขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ออกมาเหล่านั้น ดุจดั่งเมฆาดำทมิฬทำจากเหล็กกล้าที่กำลังเคลื่อนตัว ทำให้ทุกขุมกำลังบริเวณทางเข้าต่างสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจนแทบหายใจไม่ออก!
"บัดซบ! แดนดาราไป๋ไห่ส่งยอดฝีมือมามากมายถึงเพียงนี้ได้อย่างไร? เพียงเพื่อไล่ล่าเจ้าเด็กเมื่อวานซืนที่มีตบะเพียงขั้นนักบุญคนเดียว พวกเขาจำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เชียวหรือ?" ชายชราจากตระกูลโบราณผู้หนึ่งสีหน้าเขียวคล้ำ มองดูกระแสธารสีครามที่แทบจะอุดตันทางเข้าด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่งในใจ