บทที่ 153: เพื่อหอเซียนอัสนี พวกเจ้าคงเสียสละสักหน่อยได้กระมัง?

บทที่ 153: เพื่อหอเซียนอัสนี พวกเจ้าคงเสียสละสักหน่อยได้กระมัง?

รูม่านตาของโจวยวิ๋นหดเกร็งลงทันควัน—ภายในบานประตูแท้จริงแล้วคือโลกแห่งอัสนีอันไร้ขอบเขต ร่างนับหมื่นสายยืนตระหง่านประดุจรูปปั้น แต่ละร่างล้วนแผ่ซ่านกลิ่นอายที่ทำให้เขาต้องใจสั่นสะท้าน!

"เหนือกว่าขั้นมหาจักรพรรดิ... ล้วนเป็นยอดฝีมือขั้นเซียนทั้งหมดเลยงั้นรึ?!!"

ลมหายใจของเขาพลันชะงักงัน

แรงกดดันของคนเหล่านี้เหนือล้ำกว่าขั้นมหาจักรพรรดิเก้าหมุนไปไกลลิบ ระดับการบำเพ็ญเพียรที่แท้จริงต้องเป็นยอดคนไร้เทียมทานแห่งขั้นเซียนอย่างแน่นอน!!

เซียนนับหมื่นคนเลยหรือ?

ชั่วขณะนั้น ในใจของโจวยวิ๋นรู้สึกเหลือเชื่ออย่างยิ่ง ได้แต่ยืนตะลึงงันอยู่กับที่ไม่อาจคืนสติได้อยู่นาน

"ฟึ่บ!"