กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 127: ทะลวงสู่ขั้นนักบุญ!!
หิมะ กำลังร่ายรำอย่างบ้าคลั่ง!
น้ำแข็ง กำลังสดับฟัง!
สายลม รุดหน้าไปพร้อมกับเกล็ดหิมะและน้ำแข็ง...
เวลาหลายปีผ่านพ้นไปในชั่วพริบตา โจวยวิ๋นประดุจรูปสลักน้ำแข็ง นั่งขัดสมาธิอย่างสงบนิ่งอยู่ใจกลางแดนลับ รอบกายแผ่ซ่านด้วยกลิ่นอายแห่งเต๋าน้ำแข็งอันน่าสะพรึงกลัว คล้ายหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดินผืนนี้
ยามเริ่มปิดด่าน โจวยวิ๋นก็กลืนกินพลังชีวิตอันไพศาลในใบไม้เทพเจี้ยนมู่เข้าไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย!
"ตูม——!!!"
ปราณชีวิตอันยิ่งใหญ่ดั่งกระแสน้ำเชี่ยวกรากหลั่งไหลเข้าสู่แขนขาทั่วร่าง กายศักดิ์สิทธิ์วิญญาณน้ำแข็งดึกดำบรรพ์โคจรอย่างบ้าคลั่ง กระดูกสูงสุดทั่วร่างเปล่งประกายแสงเทพเจิดจรัส หลอมรวมพลังสายนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
"แครก——!"
เพียงเวลาครึ่งปี ใบไม้เทพที่เพียงพอจะให้ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปก้าวเข้าสู่ขั้นมหาจักรพรรดิได้โดยตรง ก็ถูกโจวยวิ๋นดูดซับจนหมดสิ้นอย่างแท้จริง!