เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 109: แค่เจ้าน่ะหรือ? ความดูแคลนของมหาจักรพรรดิกุมภีร์สวรรค์!
ในเวลาเดียวกัน
อีกฟากฝั่งหนึ่งของเกาะเทพสมุทร
โจวยวิ๋นนำพาเหล่าอัจฉริยะรุ่นเดียวกันลงมาเหนือน่านฟ้าของเกาะเทพสมุทร ยามที่พวกเขามาถึงที่แห่งนี้ เกาะเทพสมุทรก็ได้กลายสภาพเป็นขุมนรกบนดินไปเสียแล้ว!
ทว่าในใจพวกเขากลับมิได้มีความเคลือบแคลงสงสัยอันใดมากนัก ด้วยคิดว่าเป็นฝีมือของบรรพชนชุดเหลือง!
"บรรพชนชุดเหลือง... นี่... นี่มันน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้วกระมัง?!" อัจฉริยะผู้หนึ่งตกตะลึงจนอ้าปากค้างตาค้าง
"ฮ่าๆๆ!!"
อัจฉริยะจำนวนมากต่างระเบิดเสียงหัวเราะลั่น ไม่ต้องบอกเลยว่าในใจจะเบิกบานเพียงใด:
"นึกไม่ถึงว่าเกาะเทพสมุทรก็มีวันนี้ด้วย?"
"พอได้เห็นเจ้าสุนัขพวกนี้ถูกทรมานจนไม่เหลือสภาพมนุษย์ ในใจข้าก็สะใจยิ่งนัก!"