กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 101 ฝ่ามือเดียว!
"เบญจมาศโรยรา... บาดแผลเกลื่อนปฐพี... บุปผาร่วงโรยผู้คนตรอมใจร้าวราน!"
มหาจักรพรรดิเบญจมาศแผดเสียงคำรามแหบพร่า โลหิตแก่นแท้ที่พลุ่งพล่านทั่วร่างกำลังเผาผลาญอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว กลิ่นอายที่สั่งสมอยู่บนร่างยิ่งทวีความน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้น!!
เหนือเก้าชั้นฟ้า สุริยันจันทราพลันหมองหม่นไร้แสง เมฆาซ้อนชั้นหมื่นลี้แตกตื่นหนีเตลิดราวกับฝูงสัตว์ร้ายตระหนกตกใจ!
ขั้นมหาจักรพรรดิห้าหมุน "จักรพรรดิเบญจมาศ" กู่ร้องก้องสะเทือนเวหา พลังแห่งกฎเกณฑ์ทั่วร่างเดือดพล่านซัดสาด ถึงขั้นก้าวข้ามขีดจำกัดจนเฉียดใกล้ขอบเขตแห่งการทำลายล้างตนเอง!
วิชาต้องห้าม!
หมื่นกาลร่วมร่วงโรย!
เขากางแขนทั้งสองข้างออกอย่างฉับพลัน ห้วงมิติเบื้องหลังพลันพังทลายลงอย่างสนั่นหวั่นไหว ปรากฏเงาร่างมายาของเบญจมาศทองคำโบราณกาลที่ทอดยาวพาดผ่านแม่น้ำดวงดาวผลิบานขึ้นมา!!
กลีบเบญจมาศเพลิงทองคำนับร้อยล้านกลีบที่คมกริบดั่งศาสตราวุธสวรรค์ พวยพุ่งทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่งประหนึ่งธารดาราพังทลายเขื่อน!