บทที่ 88: ของขวัญแรกพบแด่หานลี่!

บทที่ 88: ของขวัญแรกพบแด่หานลี่!

ใช่แล้ว!

ต้องเป็นเช่นนี้แน่!

มิเช่นนั้นแล้ว อีกฝ่ายจะมาดีต่อตนโดยไร้เหตุผลเช่นนี้ได้อย่างไร?

ใบหน้าของหานลี่ค่อยๆ ซีดเผือด ราวกับร่วงหล่นลงสู่ก้นหุบเหวลึกหมื่นจั้ง!

เขายังจำได้อย่างชัดเจนว่ายามที่ตนเพิ่งก้าวเข้าสู่โลกแห่งการบำเพ็ญเซียน เคยถูกตาแก่สารเลวผู้หนึ่งเล่นงาน เกือบจะกลายเป็นวัตถุดิบ ทว่ายังนับว่าโชคดีที่ภายหลังเปลี่ยนวิกฤตเป็นวาสนา เขาสามารถหลบหนีจากเงื้อมมือมารของอีกฝ่ายได้สำเร็จ ทั้งยังสังหารกลับ

แม้ว่าตลอดมาตาแก่นั่นจะไม่เคยหวังดีต่อตน แต่ก็ต้องยอมรับว่าหากไร้อีกฝ่าย ตนย่อมไม่มีทางได้มีโอกาสก้าวเข้าสู่เส้นทางการบำเพ็ญเพียร และยิ่งไม่มีทางที่จะมีผลสำเร็จอย่างในวันนี้ได้ นับว่าเปลี่ยนวิกฤตเป็นวาสนาแล้วอย่างแท้จริง!