กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 65: สรรพสวรรค์แปรปรวน!
มหาจักรพรรดิห้วงมารมีร่างกายกำยำใหญ่โต สูงเกือบหนึ่งจั้ง ผิวกายดั่งหล่อขึ้นจากเหล็กดำ ปกคลุมไปด้วยลวดลายมารสีม่วงคล้ำ
ดวงตาทั้งคู่แดงฉานดั่งโลหิต ไร้ม่านตาไร้ตาขาว มีเพียงจิตสังหารอันล้ำลึกดั่งห้วงเหวที่พลุ่งพล่านซัดสาด!
เกศาดำโบกสะบัดคลุ้มคลั่ง บิดเบี้ยวดุจมีชีวิต ไอมารโกลาหลโอบล้อมทั่วร่าง ทุกหนแห่งที่ย่างกราย มิติล้วนถูกกัดกร่อนแตกสลาย
สวมใส่เกราะศึกแตกร้าวที่หลอมสร้างขึ้นจากโครงกระดูกของยอดฝีมือนับไม่ถ้วน
แววตาของเขาล้ำลึก ทอดมองไปยังทิศทางของสรรพสวรรค์หมื่นภพด้วยความมืดมน บางคราเป็นประกาย บางคราทอดต่ำลง ไม่อาจรู้ได้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่
ผ่านไปชั่วครู่ มหาจักรพรรดิห้วงมารจึงเบนสายตาไปตกอยู่ที่ร่างของบุรุษอีกผู้หนึ่งซึ่งมีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกับเผ่าพันธุ์มนุษย์
ชายผู้นั้นมีใบหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็งนิรันดร์หมื่นปี หว่างคิ้วควบแน่นด้วยรอยเหมันต์ที่ไม่เคยละลาย
ผมขาวดั่งหิมะทิ้งตัวลงจรดเอว เส้นผมทุกเส้นล้วนแผ่ซ่านไอเย็นยะเยือกอันน่าสะพรึงกลัว!
ดวงตาทั้งคู่เป็นสีน้ำเงินเข้ม ดุจทะเลเยือกแข็งไร้ก้นบึ้ง สายตาทอดมองไปที่ใด อากาศก็จับตัวเป็นน้ำค้างแข็ง!