บทที่ 59 ความน่ากลัวของความเย็นชาอันร้ายกาจ

บทที่ 59 ความน่ากลัวของความเย็นชาอันร้ายกาจ

เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้องกู่ก้องดังระงมมาจากรอบทิศทาง สีหน้าของโจวยวิ๋นกลับราบเรียบไร้ระลอกคลื่นใดๆ

ในคราแรก โจวยวิ๋นยังนึกว่าตนเองไปทำเรื่องอันใดเกินเลยไปหรือไม่ ถึงได้ทำให้ผู้คนมากมายรังเกียจตนเช่นนี้ ทุกคนต่างพากันกู่ร้องเชียร์หวงฉางเกอ โดยไม่มีผู้ใดโบกธงส่งเสียงเชียร์ตนแม้แต่คนเดียว

ทว่าในยามนี้ เขากระจ่างแจ้งแล้ว

นี่มันสถานการณ์อันใดกัน?

คนพวกนี้มีความคิดความอ่านเยี่ยงไรกันแน่?

เพียงเพราะตนเองแสดงออกถึงความไร้เทียมทานมากเกินไป จึงอยากเห็นตนพ่ายแพ้สักครั้งกระนั้นหรือ?

โจวยวิ๋นอดมิได้ที่จะส่ายหน้ายิ้มขื่น

นับตั้งแต่หวงฉางเกอถูกโค่นล้มแล้วลุกขึ้นมาใหม่ พร้อมตื่นรู้พลังอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิมอย่างวิถีเซียนแต่กำเนิด