กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 21 เนื้อเรื่อง...เปลี่ยนไปแล้วงั้นรึ?!!
“ผู้เฒ่าคิ้วขาว ไม่ได้พบกันเสียนาน ท่วงท่ายังคงสง่างามไม่เปลี่ยนไปจากวันวานเลยนะ!”
ยามนั้น ชายชราผู้หนึ่งเดินเข้ามาเคียงข้างผู้เฒ่าคิ้วขาวแล้วเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม
ชายชราผู้นี้ นับได้ว่าเป็นคนคุ้นเคยเก่าแก่ของผู้เฒ่าคิ้วขาว
เช่นเดียวกับตน อีกฝ่ายก็เป็นถึงยอดฝีมือไร้เทียมทานในขั้นนักบุญเช่นกัน
“ฮ่าๆๆ สหายเต๋าเถียนกล่าวเกรงใจเกินไปแล้ว ข้าคิ้วขาวชราภาพไปตั้งนานแล้ว จะยังหลงเหลือสง่าราศีอันใดในวันวานกันเล่า”
“กลับเป็นสหายเต๋าเถียนเสียอีก กลิ่นอายบนร่างกล้าแกร่งขึ้นกว่าเมื่อก่อนไม่น้อย กระทั่งตอนนี้ข้ายังมองไม่ทะลุเลย พับผ่าสิ เกรงว่าหากให้เวลาท่านอีกสักหน่อย ไม่แน่อาจจะทะลวงสู่ขั้นมหาจักรพรรดิได้แล้วกระมัง!”
“ฮ่าๆๆ”
ชายชราผู้นั้นถูกชมจนหัวเราะออกมา ก่อนจะโบกมืออย่างถ่อมตน:
“มิกล้าๆ ข้ารู้สึกได้ว่าตนเองแทบจะถึงขีดจำกัดแล้ว หากคิดจะก้าวข้ามขั้นนั้นไป เกรงว่าชาตินี้คงไม่มีโอกาสเช่นนั้นอีกแล้ว...”