กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 240 ครั้งแรกที่เรียกชื่อ
สองวันที่นอนโรงพยาบาล โจวฮ่าวแทบจะวางทุกอย่างไว้ข้างหลัง เขาเฝ้าอยู่ในห้องผู้ป่วยตลอดทั้งวัน
งานทางฝั่งบริษัท ส่วนใหญ่เขาใช้โทรศัพท์มือถือจัดการที่ระเบียงนอกห้องผู้ป่วย สายโทรศัพท์เข้าไม่ขาดสาย พอจัดการเสร็จก็รีบกลับมาที่ข้างเตียงเพื่อดูแลเถียนเสี่ยวม่าน แทบไม่ห่างไปไหนเลย
ตักน้ำ ซื้อข้าว รับยา คอยดูขวดสารน้ำ ทุกเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เขาเหมาทำเองหมด
กลางคืนก็ไม่กลับบ้าน อาศัยนอนขัดตาทัพบนเก้าอี้เฝ้าไข้ข้าง ๆ คอยดูอาการทางฝั่งเธออยู่ตลอดเวลา
ในใจของเถียนเสี่ยวม่านรู้สึกเกรงใจอยู่ตลอด
เที่ยงวันนี้ อาศัยจังหวะที่โจวฮ่าวเพิ่งคุยงานเสร็จกลับมา เถียนเสี่ยวม่านมองเห็นความเหนื่อยล้าในแววตาของเขา จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากเตือน