ตอนที่ 0218

⬢⬢⬢

ตอนที่ 218 ขอบเขตที่พอดี

รถเคลื่อนตัวเข้าสู่ความมืดมิดของยามค่ำคืนอย่างมั่นคง ด้านนอกหน้าต่างฝนตกหนักกระหน่ำ ที่ปัดน้ำฝนแกว่งไปมาไม่หยุดหย่อน กวาดเปิดทัศนวิสัยให้ชัดเจน

ภายในพื้นที่ปิดมิดชิด เถียนเสี่ยวม่านนั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับ ร่างกายเกร็งเล็กน้อย ในใจมีความรู้สึกกระอักกระอ่วนที่อธิบายไม่ถูก

เธอกับคุณโจวพูดตามตรงก็เป็นเพียงความสัมพันธ์ทางธุรกิจ ปกติไปมาหาสู่กันในที่สาธารณะอย่างบริษัทหรือโต๊ะอาหารเท่านั้น การอยู่ลำพังในรถเช่นนี้ถือเป็นครั้งแรก

เธอไม่ค่อยชินกับบรรยากาศการอยู่กันสองต่อสองแบบส่วนตัวเช่นนี้ ทำได้เพียงหันหน้ามองทิวทัศน์ข้างทางที่ถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว พยายามผ่อนคลายท่าทางของตัวเองให้มากที่สุด