ตอนที่ 0207

⬢⬢⬢

ตอนที่ 207 ความจริง

เช้าวันรุ่งขึ้น

บนโต๊ะกาแฟยังมีเค้กชิ้นที่อันอันเหลือไว้ให้พ่อเมื่อคืนวางอยู่

เถียนเสี่ยวม่านมองเค้กชิ้นนั้น ในใจไม่รู้สึกหวั่นไหวใด ๆ

เมื่อคืนอันอันรอตั้งแต่หกโมงเย็นจนถึงสามทุ่ม ตั้งตารอแล้วผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนง่วงจนลืมตาไม่ขึ้นก็ยังเฝ้ารอให้พ่อปรากฏตัว แต่ตลอดเวลาอู๋เจี้ยนหมิงกลับเงียบหาย ไม่รับสาย ไม่ตอบข้อความ ไม่มีวี่แววใด ๆ

เถียนเสี่ยวม่านก้มลงหยิบเค้กโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย แล้วโยนลงถังขยะทันที

หลังจากเก็บกวาดห้องนั่งเล่นเสร็จ เธอก็เดินเข้าไปในห้องนอนเพื่อปลุกอันอัน

เด็กน้อยตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่หม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด

ไม่มีรอยยิ้มสดใสเหมือนทุกวันที่ตื่นนอน ไม่พูดจาเจื้อยแจ้ว มีเพียงความเงียบขณะแต่งตัวและล้างหน้า