กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 204 เป็นแค่พ่อของลูก
ยามสายัณห์ค่อย ๆ คลี่คลุม แสงไฟในเมืองทยอยสว่างไสวขึ้นทีละดวง
เถียนเสี่ยวม่านล้างจานชามเสร็จ จัดการห้องครัวเรียบร้อย ก็เตรียมจะนั่งพักผ่อนที่โซฟาครู่หนึ่ง
เถียนเสี่ยวม่านเพิ่งนั่งลง เสียงเคาะประตูพลันดังมาจากนอกห้อง
เถียนเสี่ยวม่านขมวดคิ้วเล็กน้อย ลุกขึ้นเดินไปที่ประตู
เธอส่องดูผ่านตาแมวประตู พริบตานั้นก็เห็นอู๋เจี้ยนหมิงยืนอยู่ข้างนอก
ใบหน้าของเขาขึ้นสีระเรื่อ แววตาพร่ามัว ดูซูบโซรมโรยราไปทั้งตัว
ในใจของเถียนเสี่ยวม่านไร้ซึ่งแรงกระเลื่อมคลื่น เพียงแต่ประหลาดใจเล็กน้อยเท่านั้น
ลังเลอยู่สองวินาที เธอก็ยังคงยกมือเปิดประตูห้อง