เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 189 ตกลง
หลังจากสายโทรศัพท์ของเถียนเสี่ยวม่านถูกตัดไปได้ไม่นาน อู๋เจี้ยนหมิงก็ขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าพุ่งตรงมาที่ใต้ตึกบริษัทอย่างลนลาน
ระหว่างทางเขาฟังออกถึงความเย็นชาในน้ำเสียงของเถียนเสี่ยวม่าน หัวใจของเขาแขวนอยู่บนเส้นด้าย ในหัวมีแต่ภาพมารดาที่กำลังอาละวาด เขาอยากจะมีปีกบินมาให้ถึงเดี๋ยวนี้
ในโถงใหญ่ยังมีเพื่อนร่วมงานจำนวนไม่น้อยที่มุงดูเรื่องสนุก หวังซิ่วหลานยังคงยืนอยู่ที่เดิมและตะโกนด่าทอด้วยเสียงอันดัง น้ำลายกระเซ็นโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
อู๋เจี้ยนหมิงเห็นมารดาอยู่กลางฝูงชนในทันที ใบหน้าของเขาร้อนผ่าวขึ้นมาในฉับพลัน ความหงุดหงิดพุ่งพล่านขึ้นมาในใจ เขาเดินเร็ว ๆ แหวกฝูงชนเข้าไปคว้าแขนของหวังซิ่วหลานแล้วลากตัวออกไปข้างนอกอย่างแรง
“แม่ เราไปกันเถอะ มีอะไรกลับไปคุยที่บ้าน อย่ามาทำขายหน้าที่นี่เลย!”