ตอนที่ 0103

⬢⬢⬢

ตอนที่ 103 ป่วยไข้ไร้คนห่วง

อุณหภูมิยามค่ำคืนลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว สายลมเย็นพัดผ่าน

อันอันนอนดิ้นไม่นิ่ง กลางดึกมักชอบถีบผ้าห่ม เถียนเสี่ยวม่านเหนื่อยล้าจากการทำงานในตอนกลางวัน กลางคืนจึงหลับลึก ไม่ทันได้คอยช่วยห่มผ้าให้ลูกทีละครั้ง

เวลาตีสามกว่า เถียนเสี่ยวม่านสัมผัสอันอันที่อยู่ข้างกายโดยสัญชาตญาณ ปลายนิ้วแตะโดนก็ต้องตกใจจนเหงื่อเย็นไหลซึม

ร่างกายของเด็กน้อยร้อนผ่าว ใบหน้าเล็กแดงก่ำเพราะพิษไข้ ร่างกายเล็ก ๆ อ่อนปวกเปียกไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่น้อย

“อันอัน? อันอัน ตื่นเร็ว”