กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 85 พ่อฟื้นแล้วในที่สุด
เถียนเสี่ยวม่านเฝ้าอยู่หน้าห้องผู้ป่วยวิกฤตตลอดสองวันสองคืนเต็ม
ตลอดสองวันนี้ เธอแทบไม่ได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่มเลยสักครั้ง
ยามค่ำคืนเธอเฝ้าอยู่ตรงระเบียงไม่ห่างไปไหน จ้องมองประตูห้องผู้ป่วยวิกฤตที่ปิดสนิทอย่างไม่วางตา ไม่กล้าผ่อนปรนแม้แต่น้อย เพราะกลัวจะพลาดคำกำชับของแพทย์และข่าวคราวของพ่อ ส่วนกลางวันเมื่อมีน้องชายอยู่ เธอจึงพิงกำแพงหลับตาพักผ่อนเพียงชั่วครู่ ในใจแขวนก้อนหินก้อนใหญ่ไว้ตลอดเวลา กดทับจนเธอแทบหายใจไม่ออก