กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 ลูกสาวป่วยแล้ว
ม่านราตรีทอดตัวลง ทั้งหมู่บ้านตกอยู่ในความเงียบสงัด ทุกบ้านเรือนต่างดับไฟและเข้าสู่ห้วงนิทราไปตั้งแต่หัวค่ำ
เถียนเสี่ยวม่านตบหลังลูกสาวในอ้อมกอดเบา ๆ กว่าจะกล่อมเด็กน้อยให้หลับลงได้นั้นช่างยากเย็น
ทว่าถ้อยคำเสียดสีของพี่สาวสามีทั้งสามคนในลานบ้านเมื่อตอนกลางวัน ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอไม่หยุด
ทีละเรื่อง ทีละประโยค อัดอั้นจนหน้าอกหน้าใจของเธอรู้สึกอึดอัด พลิกตัวไปมาอยู่เนิ่นนานกว่าจะเริ่มง่วงงุนขึ้นมาบ้าง
อู๋เจี้ยนหมิงที่อยู่ข้างกายนั้นเหนื่อยล้าอย่างถึงที่สุด เขาทำงานที่ไซต์ก่อสร้างมาตลอดทั้งวัน พอหัวถึงหมอนก็หลับสนิทราวกับตาย หลับลึกเสียจนต่อให้ภายนอกมีเสียงดังเพียงใดก็ไม่อาจปลุกเขาให้ตื่นได้