กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 มองทะลุปรุโปร่งในพริบตา
มารดาเถียนนั่งรถไฟตู้ที่นั่งแข็งข้ามคืนนานสิบเอ็ดชั่วโมง ถึงสถานีตอนตีสี่
เสียดายเงินค่าที่พัก เธอจึงทนรอในห้องพักผู้โดยสารจนฟ้าสาง แล้วต่อรถเมล์อีกสองต่อ เดินทางวนเวียนจนมาถึงบ้านเก่าตระกูลอู๋
เธอถือถุงใบใหญ่สองใบที่หนักอึ้ง ใบหนึ่งเป็นผักดองและเนื้อเค็มที่ทำเอง อีกใบใส่พุทราจีน เก๋ากี้ ลำไยแห้ง และน้ำมันหมูที่เคี่ยวเองหนึ่งกระปุก
เธอไม่ได้โทรบอกล่วงหน้า เพราะอยากให้ลูกสาวประหลาดใจ และอยากเห็นว่าชีวิตจริงของเสี่ยวม่านเป็นอย่างไรกันแน่
ประตูรั้วแง้มอยู่ มารดาเถียนผลักเบา ๆ “เสี่ยวม่าน?”
ในลานบ้านเงียบสนิท ไม่มีเสียงตอบรับ