ตอนที่ 0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 พูดไปก็เท่ากับไม่ได้พูด

คืนนี้ทั้งลานบ้านเงียบสงัด

บ่ายวันนี้ลุงกลับไปแล้ว ตอนจะไปสีหน้าของเขาดูแย่เป็นพิเศษ

แม่สามีเดินไปส่งเขาถึงปากซอย ทั้งสองคนโน้มตัวเข้าหากันแล้วกระซิบกระซาบกันอยู่นานสองนาน

เถียนเสี่ยวม่านไม่ได้ออกไปข้างนอก เธอเก็บตัวอยู่ในห้องเพียงลำพัง ปิดประตูแน่นหนาเพราะไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องภายนอก

กว่าสามทุ่มอู๋เจี้ยนหมิงถึงได้กลับบ้าน

ตอนที่เขาเปลี่ยนรองเท้า เถียนเสี่ยวม่านได้ยินเขาคุยกับแม่สามีด้วยเสียงที่เบาลง ถ้อยคำขาดช่วงจนฟังไม่ได้ศัพท์ว่าพูดเรื่องอะไร

ไม่นานนักประตูห้องก็ถูกผลักออก อู๋เจี้ยนหมิงเดินเข้ามา