ตอนที่ 0022

⬢⬢⬢

ตอนที่ 22 การทรมานทางจิตวิญญาณอย่างไม่สิ้นสุด

ตั้งแต่ตรวจพบว่าเป็นเด็กผู้หญิง แม่สามีก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

นางไม่ด่าทอ ไม่ลงไม้ลงมือ เพียงแต่พร่ำบ่นไม่รู้จักจบสิ้น

ตั้งแต่ลืมตาตื่นยามเช้าจนถึงเข้านอนยามค่ำคืน ปากก็พร่ำบ่นไม่หยุด ทุกถ้อยคำกดทับลงบนใจของเถียนเสี่ยวม่าน จนทำให้หายใจไม่ออก

เช้าวันต่อมา เถียนเสี่ยวม่านตื่นนอนเพื่อไปเข้าห้องน้ำ

ตอนเดินผ่านห้องโถงกลางเรือน แม่สามีกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ ถือถ้วยชาอุ่น ๆ สายตาเหม่อมองไปที่ผนัง ปากก็พึมพำกับตัวเองเบา ๆ

“เลี้ยงลูกสี่คนด้วยตัวคนเดียว ทั้งชีวิตนี้ต้องลำบากแค่ไหน ไม่มีใครรู้เลย...”

เถียนเสี่ยวม่านชะงักฝีเท้า ไม่กล้าส่งเสียง ได้แต่เขย่งเท้าเบา ๆ แล้วรีบเดินเข้าห้องน้ำไป

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเช้ากดดันเป็นพิเศษ