กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 ใบหน้าที่เปลี่ยนไป
ภายนอกของตึกเล็กดูเรียบร้อยดี แต่พอเดินเข้าไปข้างใน สภาพแวดล้อมกลับแย่ลงกว่าที่คิด
ทางเดินในตึกแคบมาก เพียงพอแค่ให้คนคนเดียวเดินผ่านได้เท่านั้น
ผนังมีรอยปูนกะเทาะหลุดลอกหลายจุด เผยให้เห็นเนื้อปูนซีเมนต์สีเทาหม่นด้านล่าง
กระเบื้องพื้นเต็มไปด้วยรอยร้าว เหยียบลงไปทีไรก็ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเป็นระยะ
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อผสมกับกลิ่นอับชื้น ดมแล้วรู้สึกอึดอัดใจ
เถียนเสี่ยวม่านเดินตามหลังแม่สามีไปเรื่อย ๆ ในใจเริ่มก่อตัวด้วยความไม่สบายใจ
ตลอดทั้งโถงทางเดินว่างเปล่า ไม่เห็นผู้คนสัญจรไปมา ไม่มีทั้งช่องลงทะเบียนพบแพทย์ ไม่มีที่นั่งรอ และแม้แต่ป้ายบอกทางพื้นฐานก็ยังหาไม่เจอ
สถานที่แห่งนี้ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนคลินิกที่ถูกกฎหมายเลย