เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 9 เสี่ยวเหล่ยมาแล้ว
สายวันอาทิตย์สิบโมงกว่า เถียนเสี่ยวม่านกำลังขยี้ผ้าซักอยู่ในลานบ้าน ทันใดนั้นก็มีเสียงเรียก “พี่” ดังแว่วมาจากปากซอย
เธอเงยหน้าขึ้นมอง เห็นน้องชายเถียนเสี่ยวเหล่ยยืนอยู่ที่หน้าประตูรั้ว
ในมือเขาถือผลไม้สองลัง สะพายเป้ไว้ที่หลัง การตรากตรำทำงานข้างนอกทำให้ผิวของเขาคล้ำลงกว่าเดิมมาก ดูเติบโตและสุขุมขึ้นเยอะ
“เสี่ยวเหล่ย? ทำไมจู่ ๆ ถึงมาล่ะ? ไม่เห็นบอกล่วงหน้าเลย” เถียนเสี่ยวม่านประหลาดใจเล็กน้อย รีบเช็ดมือที่เปียกน้ำ
“พอดีมาทำงานแถวนี้เลยแวะมาหาพี่น่ะ” เถียนเสี่ยวเหล่ยเดินเข้าลานบ้าน สายตากวาดมองไปทั่วเรือนเก่าโดยสัญชาตญาณ
เถียนเสี่ยวม่านรับของในมือเขามาแล้วยิ้มกล่าวว่า “มาก็มาสิ ไม่เห็นต้องซื้อของมาเลย”
เถียนเสี่ยวเหล่ยพูดเล่นไปว่า “ไม่ได้เอามาให้พี่หรอก เอามาให้คุณป้าต่างหาก”