เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 325: หม่าผอโต้วฟู (เต้าหู้เสฉวน)
“พี่น้องครับ มาแล้ว! เมนูที่อาจารย์เจียงหนิงสอนให้ร้าน ‘รสชาติเสฉวน’ คือเมนูที่ชื่อว่า ‘หม่าผอโต้วฟู’”
“หม่าผอโต้วฟู? นี่มันเมนูอะไรกัน?”
“เอาเข้าจริงมันก็แค่เต้าหู้ผัดชามหนึ่งไม่ใช่เหรอ”
“แล้วทำไมต้องเรียกว่า ‘หม่าผอ’ (ยายหน้าสิว) ล่ะ?”
“เพราะอาจารย์เจียงหนิงเล่าว่า สมัยก่อนที่เสฉวนมีคนคนหนึ่งหน้าเต็มไปด้วยรอยสิว แถมเขายังแซ่เฉิน คนเลยเรียกเขาว่า ‘เฉินหม่าจื่อ’ (เฉินหน้าสิว) ส่วนภรรยาของเขาก็ถูกเรียกว่า ‘หม่าผอ’ (ยายหน้าสิว) ครอบครัวเฉินเปิดร้านอาหารอยู่ วันหนึ่งมีกลุ่มคนงานมาทานข้าว พวกเขาไม่มีเงินมากนักแต่หิวมาก จึงบอกว่า ‘ช่วยทำเมนูที่ทั้งถูกและอร่อยให้พวกเราหน่อย’ ด้วยเหตุนี้ หม่าผอจึงรังสรรค์เมนูเต้าหู้นี้ขึ้นมา”
“อาจารย์เจียงหนิงแต่งเรื่องอีกแล้ว”
“จะแต่งหรือไม่ผมไม่รู้ แต่ดูแล้วเมนูนี้มันธรรมดามากเลยนะ”
ลูกค้าบางคนที่จองที่นั่งได้ ต่างนั่งดูวิดีโอสาธิตการทำหม่าผอโต้วฟูภายในร้าน ‘รสชาติเสฉวน’ พลางวิจารณ์กันไป
แน่นอนว่า