เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
**บทที่ 312: มะเขือม่วงใส่ปลาเค็ม ความคิดนี้ช่างแปลกประหลาดนัก**
“อีกไม่กี่วันเราจะต้องไปแข่งประชันอาหารกวางตุ้งระดับมณฑลกันแล้ว ช่วงนี้ทุกคนต้องหมั่นฝึกฝนให้ดี พยายามทำให้ชื่อร้านของเราเป็นที่รู้จักในคราวเดียวให้ได้”
แม้ในโลกนี้จะไม่มีการแบ่งประเภทอาหารเป็นแปดตระกูลใหญ่เหมือนโลกก่อน แต่คำว่า ‘อาหารกวางตุ้ง’ ก็ยังคงมีอยู่
เพียงแต่การสูญหายไปของตำรับอาหารหลายแขนง ทำให้รสชาติที่เป็นแก่นแท้ของอาหารกวางตุ้งในมณฑลกวางตุ้งปัจจุบันจืดจางลงไปมาก
โชคยังดีที่ทางการเริ่มหันมาให้ความสำคัญกับวัฒนธรรมท้องถิ่นมากขึ้น โดยเฉพาะเรื่องอาหารการกิน จึงได้มีการจัดงานประชันฝีมือครั้งนี้ขึ้นมาเป็นพิเศษ
ร้านอาหารกวางตุ้งจากทั่วทั้งมณฑล รวมถึงปรมาจารย์ด้านอาหารพื้นบ้านที่ศึกษาอาหารกวางตุ้งโดยเฉพาะ และผู้เชี่ยวชาญจากต่างมณฑล ต่างก็พาทีมงานของตนเดินทางมาถึงสถานที่จัดงานด้วยตัวเอง
และก่อนจะเริ่มการแข่งขัน เจียงหนิงก็ได้เรียกศิษย์ทั้ง 10 คนที่ติดตามเขามาเพื่อปลุกใจก่อนลงสนาม
“อาจารย์ครับ ไม่ต้องห่วงเลย ด้วยการสั่งสอนของอาจารย์ พวกเราต้องทำให้พวกเขารู้ซึ้งถึงความพ่ายแพ้แน่นอน”